Aktualizacja Google TV oparta zostanie na Androidzie 3.1 i udostępni użytkownikom dostęp do sklepu z aplikacjami – Android Market. Google TV będzie mogło uruchamiać aplikacje dostępne we wspomnianym sklepie. Jak zapewne już się domyślacie, wśród owych aplikacji dostępne są również gry.

W specyfikacji Androida 3.1 pojawiło się również wsparcie USB-Host, dzięki któremu możliwe będzie korzystanie z różnego rodzaju peryferiów wykorzystujących interfejs USB. Wśród nich znajdą się między innymi standardowe gamepady. Będą one wspierane przez API Androida, a co za tym idzie, programiści będą mogli dodać wsparcie kontrolerów w grach swojego autorstwa.

Ktoś z Was może napisać, że gry na smartphone’y i tablety, absolutnie nie dorównują jakością tytułom znanym z dojrzałych konsol takich jak PS3 i X360. Będziecie mieli rację. Dla części potencjalnych użytkowników i nabywców nie jest to jednak argument, bo nie są oni graczami w dosłownym tego słowa znaczeniu. Są to zazwyczaj osoby, które w swoim domowym centrum multimedialnym (tj. Google TV) poza możliwością odtwarzania filmów i słuchania muzyki, chcieliby móc pograć w jakąś prostą i niewymagającą grę, taką jakimi są w znakomitej większości gry dla smartphone’ów i tabletów.

Według mnie istnieje zapotrzebowanie na takie właśnie gry, dostępne w ramach platformy typu Google TV. Podobny potencjał ma do wykorzystania Apple ze swoim odtwarzaczem Apple TV. Firma Steve’a Jobsa najwyraźniej jednak nie zamierza w najbliższym czasie pójść tą drogą. Google natomiast chce być aktywnym graczem nie tylko na rynku urządzeń mobilnych, ale również w segmencie domowej rozrywki, której gry wideo są nieodłącznym elementem.

Myślę również, że choć pierwsze gry, które dostępne będą na ekranach urządzeń z Google TV będą faktycznie kiepskie, to z czasem pojawi się pewna liczba tytułów dla bardziej wymagających osób. Co prawda mam pewne wątpliwości do co możliwości sprzętowych Google TV. Jednolitość sprzętowa nigdy nie była mocną stroną telefonów z Androidem, dlatego obawiam się podobnej sytuacji w segmencie Google TV. Możliwe jednak, że nic takiego nie nastąpi.

Jeszcze na koniec, pozwolę sobie wspomnieć o pewnej bardzo istotnej rzeczy. Aplikacje w Google TV zapewnią platformie także dostęp do odtwarzaczy multimedialnych, wspierających formaty, których nie wspiera i zapewne nigdy nie wesprze, sama platforma. Kto wie, może Google TV stanie się konkurencyjne, w stosunku do obecnych już na rynku odtwarzaczy, takich jak np. WDTV Live Hub?

Oczywiście, polski interfejs to nie wszystko. Pełną listę zmian i nowości znajdziecie tutaj, na podstronach poszczególnych modeli.

Aktualizacja dostępna jest dla wszystkich trzech odtwarzaczy – WDTV Live, WDTV Live HD, WDTV Live Hub. Jeśli Wasz odtwarzacz podłączony jest do internetu, możecie pobrać ją automatycznie. W innym wypadku konieczne będzie ściągnięcie pliku aktualizacji ze strony producenta, załadowanie jej na pendrive’a, a następnie aktualizacja bezpośrednio z niego.

Skąd ściągnąć pliki? Oto lista źródeł:

WDTV Live

WDTV Live HD

WDTV Live Hub

Aktualizujcie:)

Według mnie jedną z największych zalet odtwarzaczy z serii WDTV Live jest to, że producent cały czas rozwija ich oprogramowanie oraz rozszerza dostępne usługi. Western Digital poinformował, że w najnowszej aktualizacji dla odtwarzaczy WDTV Live udostępnione zostaną 2 serwisy muzyczne – TuneIn oraz Deezer.

Pierwszy z nich to serwis agregujący internetowe stacje radiowe. Za jego pomocą posiadacze WDTV uzyskają dostęp do ponad 30 tys stacji, nadających w sieci swoje programy. Wśród nich dostępne są również polskie rozgłośnie.

Drugi serwis to Deezer. Umożliwia ona dostęp do potężnej biblioteki darmowych utworów muzycznych. Przyznaję, że nigdy wcześniej nie słyszałem o tym serwisie, dlatego też postanowiłem go sprawdzić. Co ciekawe, w jego bibliotece znalazłem dużo utworów w wersji karaoke. Aż szkoda, że WDTV nie pozwala podłączyć mikrofonu;)

Na koniec, w ramach ciekawostki dodam jeszcze, że w nowym oprogramowaniu, odtwarzacze Live HD i Live Hub otrzymały wsparcie dźwięku 7.1. W przyszłym miesiącu pojawić ma się kolejna aktualizacja, która ucieszyć ma polskich użytkowników WDTV. Ja natomiast cały czas liczę na pojawienie się ipla w odtwarzaczach Western Digital.

Zacznijmy od wersji dla Androida. Mamy tutaj kilka drobnych zmian w interfejsie, które jednak poprawiają ogólną użyteczność aplikacji. Dodatkowo, poprawie uległa stabilność działania programu. Najważniejsze zmiany, a właściwie nowe funkcjonalności są jednak dużo ciekawsze.

Pierwsza z nich to możliwość powrotu do miejsca, w którym zakończyliśmy oglądanie materiału wideo (odtwarzacz zapamiętuje miejsce). Druga nowość to dostęp do kanałów telewizyjnych transmitowanych na żywo. W ofercie dostępne są Polsat News, Biznes TV i Superstacja. Obecnie dostęp do kanałów jest darmowy, w ramach promocji związanej z udostępnieniem usługi.

Kolejna jest aplikacja to nowa ipla dla iOS. Tym razem udostępniono uniwersalną wersję aplikacji, która dostosowuje się do wielkości i rozdzielczości ekranu iPada. Specjalnie dla dużego wyświetlacza opracowany został interfejs umożliwiający szybkie odnalezienie interesujących nas programów i seriali. Treści dostępne są w rozdzielczości 576p co daje jakość obrazu zbliżoną do DVD (czasem nawet lepszą).

iplę w wersji dla Androida odnajdziecie tutaj, a wersję dla iOS tutaj. Ci z Was, którzy posiadają już wcześniejsze wersje, muszą tylko dokonać aktualizacji.

Na początek, tradycyjnie mam dla Was specyfikację urządzenia.

Sweex MM210:

• Ekran: LCD, podświetlany na biało
• Łączność: FM 87,5-108 Mhz z RDS, Wi-Fi b/g
• Antena: Przewodowa, zintegrowana
• Głośnik: Mono 4W
• Ilość strumieni w pamięci urządzenia: 11000 stacji oraz 9000 podcastów
• Obsługiwane formaty audio: MP3, WMA, Real Audio
• Dodatkowe funkcje: Odtwarzanie muzyki przez sieć lokalną
• Złącza: AUX oraz Słuchawkowe

Budowa urządzenia

Obudowa MM210 wykonana jest z czarnego, matowego plastiku co sprzyja estetycznemu wyglądowi. Nie jest to co prawda urządzenie z którym non stop mamy bezpośredni kontakt, ale matowe wykończenie powoduje, że obudowa nie „kolekcjonuje” odcisków naszych palców.

Front urządzenia gości ekran LCD, na którym wyświetlane są informacje o odtwarzanej stacji radiowej, pliku audio bądź po prostu aktualnym czasie. Nie sugerujcie się jednak zdjęciami. Ekran posiada białe podświetlenie i żadnego błękitu w nim nie uświadczycie. Natomiast pod ekranem umieszczony został monofoniczny głośnik

W górnej części budzika umieszczone zostały przyciski funkcyjne, za pomocą których możemy między innymi włączyć radio, regulować głośność, dostać się do opcji urządzenia oraz uruchomić tryb drzemki, gdy budzik zadzwoni.

Na tylnej ściance urządzenia znajdziemy zintegrowany przewód anteny, za pomocą którego budzik odbiera tradycyjne stacje radiowe. Odnajdziemy również wejście AUX, przy pomocy którego możemy podłączyć zewnętrzne źródło dźwięku (odtwarzacz mp3), oraz wejście słuchawkowe, do którego, jak sama nazwa wskazuje, możemy podpiąć słuchawki oraz zewnętrzne głośniki (aby uzyskać stereofoniczny dźwięk).

Budzik w praktyce

W mojej okolicy emitowane są sygnały tylko kilku stacji radiowych. Dlatego też chcąc słuchać rozgłośni takiej jak TOK.FM (która nie posiada zasięgu ogólnopolskiego) muszę koniecznie korzystać z komputera i streamować sygnał z internetu. Sweex pozwala mi rozwiązać ten problem i korzystać z rozgłośni internetowych, tak jakby były one nadawane z mojej okolicy.

Przez dwa tygodnie testów, MM210 budził mnie co rano. Muszę przyznać, że robił to na tyle skutecznie, że w pewnym momencie zacząłem wstawać wcześniej, niż zazwyczaj. W moim przypadku jest to duży sukces, gdyż od dawna mam problemy z porannym wstawaniem.

Nie ma jednak róży bez kolców. Według mnie dużą wadą testowanego budzika jest brak pilota zdalnego sterowania. Rozumiem, że w przypadku typowych radiobudzików pilot nie ma zastosowania. Ja jednak korzystałem z urządzenia również w ciągu dnia. Słuchałem za jego pomocą różnych audycji i przyznaję, że ciągła konieczność podchodzenia do urządzenia jest dla mnie po prostu denerwująca.

Jakość dźwięku oraz stabilność połączeń

Pomimo, że budzik posiada tylko monofoniczny głośnik to jakość dźwięku jest całkiem niezła. Jeśli strumień stacji radiowej ma dobrą jakość (wysoki bitrate) to jesteśmy w stanie usłyszeć nawet nieco basów. Natomiast te osoby, które chciałyby się cieszyć dźwiękiem stereofonicznym muszą po prostu podłączyć dodatkowe, zewnętrzne głośniki.

Natomiast co do stabilności połączeń to tutaj bywa różnie. Dużo zależy od przepustowości serwera, który przesyła do nas dźwięk rozgłośni. Jeśli ma on tendencje do zrywania połączeń lub zawieszania się (uwierzcie mi, to się zdarza nawet w dzisiejszych czasach), no to wtedy musimy się liczyć ze zrywaniem transmisji.

Podsumowanie

Sweex MM210 to bardzo fajny kompaktowy radiobudzik, który wielu osobom może ułatwić poranne wstawanie z ulubioną stacją radiową. Nie mam żadnych zastrzeżeń co do jakości wykonania urządzenia i jego funkcjonalności. Myślę jednak, że producent niepotrzebnie i nadmiernie ukierunkował się na radiobudzik. Pozbawiając MM210 pilota obniżył jego funkcjonalność. Chętnie dopłaciłbym te kilka złotych, aby urządzenie posiadało pilota.

Plusy i minusy

+ Dobra jakość wykonania
+ Dobra jakość dźwięki
+ Pomaga zwalczyć późne wstawanie

- Brak pilota

Ocena: 4/5

Test powstał dzięki uprzejmości Sweex

Tradycyjnie, na początek trudne nazwy i trochę cyferek czyli specyfikacja.

WDTV Live Hub:

• Zainstalowany dysk twardy: 1 TB
• Wspierane formaty wideo:
  -AVI (Xvid, AVC, MPEG1/2/4)
  -MPG/MPEG
  -VOB
  -MKV (h264, x264, AVC, MPEG1/2/4, VC-1)
  -TS/TP/M2T (MPEG1/2/4, AVC, VC-1)
  -MP4/MOV (MPEG4, h.264)
  -M2TS
  -WMV9
• Wspierane formaty napisów dialogowych: SRT, ASS, SSA, SUB, SMI
• Wspierane formaty audio: MP3, WAV/PCM/LPCM, WMA, AAC, FLAC, MKA, AIF/AIFF, OGG, Dolby Digital, DTS
• Wspierane formaty zdjęć: JPEG, GIF, TIF/TIFF, BMP, PNG
• Wspierane serwisy internetowe: AccuWeather, YouTube, Facebook, Mediafly, Pandora, Flickr, Live365.com
• Porty/wejścia/wyjścia:SPDIF, Ethernet, HDMI, Composite, Component, 2xUSB 2.0

Odtwarzacz

Nowy model WDTV jest nieco większy od swoich poprzedników. Wynika to między innymi z obecności dysku twardego w obudowie urządzenia. Zacznijmy jednak od frontu. Po lewej stronie gości on włącznik odtwarzacza. Natomiast po prawej stronie umieszczony został port USB. W mojej ocenie to duży plus, gdyż w poprzednim modelu port umieszczony był na prawej ściance odtwarzacza. Aby podłączyć zewnętrzną pamięć, konieczne było wyciąganie całego urządzenia z półki pod telewizorem.

Większy rozmiar urządzenia to również większy porządek w złączach na tylnej ściance odtwarzacza. Poprzedni model, ze względu na wielkość, korzystał ze specjalnych przejściówek do wyprowadzenia analogowego sygnału audio/wideo. Natomiast w Live Hub wszystko mamy „na wierzchu”. Chcąc podłączyć odtwarzacz za pośrednictwem złącz Component, po prostu wpinamy posiadane cinche do odpowiednich wejść i cieszymy się analogowym HD.

Pilot

Nowy WDTV to również nowy, nieco większy pilot. Poza przyciskami nawigacyjnymi, mamy dodatkowo klawisze numeryczne, opatrzone literkami alfabetu (podobnie jak w telefonie komórkowym). Przy ich pomocy możemy między innymi wpisywać nazwy filmów, które chcemy odnaleźć na YouTube (o tym poniżej). Według mnie, to duże ułatwienie. Poprzedni model – WDTV Live HD, posiadał pilot bez klawiatury numerycznej, co powodowało, że chcąc wpisać cokolwiek w wyszukiwarce, musieliśmy jeździć kursorami pilota po klawiaturze ekranowej.

Powyżej zobaczyć możecie piloty dołączone do WDTV Live Hub (wyżej) oraz WDTV Live HD (niżej). Generalnie, pilot dołączony do Hub’a (pozwolicie, że będę używał skrótu) oceniam bardzo pozytywnie. Jest wykonany z dobrej jakości matowego, lekko chropowatego plastiku co sprawia, że jest on przyjemny w dotyku. Całość jest lekka i pomimo dodatkowych klawiszy, nadal mała i kompaktowa.

Odtwarzanie wideo

Nie przesadzę jeśli napiszę, że Hub odtwarza większość popularnych kontenerów wideo, a przynajmniej tych, które znajdziemy na naszych domowych komputerach. Zaczynając od plików AVI zakodowanych w różnych wersjach DivX oraz Xvid, przez VOB, MPG i kontenery strumieniowe typu M2TS, aż do popularnych w ostatnich latach plików MKV.

Podejrzewam, że wśród osób czytających ten test, największe zainteresowanie budzi właśnie MKV. Na powyższym wideo, zobaczyć możecie jak Hub odtwarza plik MKV bezpośrednio ze zintegrowanego dysku. Jeśli wewnątrz pliku znajduje się kilka wersji napisów dialogowych lub ścieżek dźwiękowych, w trakcie odtwarzania możemy je dowolnie zmieniać. Hub wspiera opcje dodatkowe MKV. Hub wspiera również dźwięk przestrzenny w odtwarzanych plikach.

A co z napisami dialogowymi w osobnych plikach? Tutaj Hub wspiera formaty wymienione w specyfikacji. Nie uruchomimy napisów w popularnym nad Wisłą formacie TXT. Coraz więcej odtwarzaczy wspiera tylko SRT i powinniśmy przyzwyczaić się do takiej sytuacji. Na pocieszenie dodam jednak, że Hub umożliwia korekcję czasu wyświetlania napisów w trakcie odtwarzania. Na poniższym wideo możecie zobaczyć jak to działa.

Hub wspiera również sygnał wideo 1080p 24p. Co to oznacza? Otóż sygnał 24p to nic innego jak 24 klatki na sekundę. Obraz wyświetlany z taką częstotliwością ma płynność filmu wyświetlanego w kinie. Wiele osób ceni sobie taką możliwość.

Odtwarzanie audio

Myślę, że bez sensu byłoby opisywanie jak WD odtwarza muzykę, bo robi to poprawnie, tak jak można się tego spodziewać. Hub ma inną fajną funkcję, o której warto wspomnieć. Funkcją tą jest serwer multimediów oraz serwer iTunes. Funkcja ta pozwala odtwarzać przez sieć muzykę zmagazynowaną na dysku Huba. Jaki jest sens takiej funkcjonalności? Otóż jeśli posiadamy w domu kilka komputerów, to taka centralna biblioteka multimediów jest bardzo wygodna. Jeśli chcemy dodać nowe utwory, wystarczy że zrobimy to na dysku Huba, a pojawią się one na wszystkich komputerach, które korzystają z biblioteki odtwarzacza.

W przypadku serwera iTunes obsługiwane będą jedynie utwory w formacie MP3 oraz AAC, ale wynika to z ograniczeń aplikacji Apple. Równie dobrze możemy wykorzystać inny odtwarzacz, który wspiera większą ilość formatów audio. Windows Media Player 11 obsługuje funkcję odtwarzania muzyki z dysku sieciowego. Podejrzewam, że także Winamp jest w stanie odtwarzać muzykę z sieci lokalnej.

Muszę oczywiście zaznaczyć, że funkcjonalność serwera multimediów nie ogranicza się tylko do muzyki. Za jego pomocą, kompatybilne urządzenia (między innymi konsole PS3 oraz X360) mogą także odtwarzać filmy i zdjęcia zgromadzone na dysku Huba. Według mnie, opisywana funkcja najlepiej sprawdza się w odtwarzaniu muzyki.

Przeglądanie zdjęć

Na poniższym wideo możecie zobaczyć przeglądarkę zdjęć w akcji. Niewątpliwie jest to przydatna funkcja, szczególnie w czasach, gdy większość z nas prawie nie wywołuje cyfrowych zdjęć, a pomimo to gromadzimy je na potęgę. W tej sytuacji, możliwość przeglądania fotografii na dużym ekranie to zawsze coś.

YouTube

Podobnie jak poprzedni model WDTV, Hub wspiera różne internetowe serwisy multimedialne. Jednym z nich jest YouTube. Jeśli posiadacie konto w tym serwisie, Hub pozwoli Wam oglądać ulubione filmy bezpośrednio na ekranie telewizora. Ja na przykład subskrybuje programy technologiczne TWiT i dzięki Hub’owi mogłem je obejrzeć na dużym ekranie tak jak zazwyczaj oglądam programy w klasycznej telewizji.

Hub nie wspiera jednak wideo z YouTube, które dostępne jest w HD. Taki materiał możemy obejrzeć jedynie w standardowej rozdzielczości. To niewątpliwy minus, ale problem najwyraźniej leży po stronie YT. Serwis nie udostępnia HD na urządzeniach takich jak stacjonarne odtwarzacze i telewizory podłączone do internetu. Jakiś czas temu testowałem telewizor Panasonic Viera TX-L37V20, który pozwala odtwarzać filmy z YouTube, ale również bez możliwości wyboru rozdzielczości HD.

Facebook

Hub posiada także aplikację umożliwiającą korzystanie z Facebooka na dużym ekranie. Przyznaję, że na początku byłem sceptyczny odnośnie telewizyjnej wersji FB. Okazało się jednak, że aplikacja jest całkiem przydatna. Zobaczycie ją na poniższym wideo.

Przeglądanie zdjęć bezpośrednio z kont znajomych to niewątpliwy plus. W mojej ocenie największą zaletą telewizyjnego Facebooka jest jednak możliwość odtwarzania zamieszczonych w serwisie nagrań wideo w HD, na dużym ekranie. Wyglądają one naprawdę świetnie. Facebook w przeciwieństwie do YouTube nie ogranicza dostępu do wideo w wysokiej rozdzielczości.

AccuWeather.com

Postanowiłem wspomnieć również o aplikacji pogodowej, w którą wyposażony został Hub. Pomiary dostarcza serwis AccuWeather.com. Muszę przyznać, że w przypadku małego miasta jakim jest Biała Podlaska, dane są adekwatne do sytuacji na dworze. Różnica temperatur wynosi maksymalnie +/- 1-2 stopnie. Natomiast nasłonecznienie jest zawsze w 100% zgodne z rzeczywistością.

Podsumowanie

Czy Hub spełnia założenia opisane we wstępie do tego testu? W mojej ocenie, absolutnie tak. Myślę nawet, że aktualizacje oprogramowania mogą jeszcze zwiększyć potencjał odtwarzacza. Hub jest bowiem nie tylko świetnym odtwarzaczem i magazynem multimediów, ale może być także dostawcą usług typu wideo na rządnie. W USA Hub wspiera serwisy takie jak Netflix oraz Blockbuster. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby w Polsce odtwarzacze z rodziny WDTV umożliwiały dostęp do serwisów ipla, iPlex czy Onet VOD. Natomiast jedynym minusem Huba jaki zaobserwowałem jest brak zintegrowanego modułu Wi-Fi. Uważam, że w trzecia generacja WDTV Live powinna być fabrycznie wyposażona w łączność bezprzewodową.

Plusy i minusy

+ Zintegrowany dysk twardy
+ Funkcja dysku sieciowego i serwera multiediów
+ Wsparcie najpopularniejszych formatów multimediów
+ Wsparcie dodatkowych funkcji MKV
+ Wsparcie sygnału 24p
+ Wsparcie DLNA
+ Aplikacja Facebook ze wsparciem wideo HD

- Brak zintegrowanego modułu Wi-Fi

Ocena: 4,75/5

Test powstał dzięki uprzejmości Western Digital Polska

Informacja o wejściu iplex.pl na duże ekrany to dla mnie pewne zaskoczenie. Spodziewałem się bowiem, że drugim usługodawcą wchodzącym na duże ekrany (po ipla), będzie Onet VOD, który nie tak dawno temu, zapowiedział, że pracuje nad własnym kanałem dystrybucji treści na ekranach telewizorów.

Z kolei twórca iplex.pl – Łukasz Skrzypek, na jednym z branżowych spotkań „Aula” mówił, że kierunkiem w rozwoju serwisu będą urządzenia mobilne, takie jak telefony smartphone i nadchodzące tablety. Było to jeszcze w marcu. Podejrzewam, że zastosowana w serwisie technologia Vividas ostudziła mobilne zapędy iplex.pl.

Pomimo tych zawirowań, rozwój rynku wideo na żądanie w Polsce, bardzo mnie cieszy. Co prawda mam pewne wątpliwości co do jakości filmów z iplex.pl na dużym ekranie. Jakość HD w ich wykonaniu, z HD ma nie wiele wspólnego.

Laboratorium DailyTECH.pl: ipla w telewizorach Panasonic Viera

Myślę również, że nasi usługodawcy powinni zainteresować się rozwojem swojej oferty także w kierunku urządzeń takich jak sieciowe odtwarzacze multimedialne. Śmiało wskazuje na serie WDTV Live. Na zachodzie, te oraz inne odtwarzacze wspierają serwisy typu Hulu i Netflix. W Polsce mogłoby być podobnie.

Nokia walczy o utrzymanie Symbiana na powierzchni oceanu. Nie jest to jednak łatwa, ani prosta walka. Platforma potrzebuje oprogramowania, które tworzą deweloperzy. Platforma potrzebuje treści, które dostarczają wydawcy. Platforma potrzebuje promocji, której podstawą jest właśnie dobra oferta, składająca się z oprogramowania i treści. Obydwa te elementy zapewniła Symbianowi stacja AXN.

AXN Player to bezpłatna usługa typu „wideo na żądanie”, która umożliwia oglądanie seriali z oferty AXN. Nie jest to jednak typowa biblioteka wideo, w której materiały dostępne są na stałe. AXN Player to rodzaj bufora, który pozwala obejrzeć odcinek ulubionego serialu, w ciągu 7 dni od jego emisji.

Pierwszą platformą mobilną, która otrzymała dostęp do AXN Player jest najnowszy Symbian^3. Dedykowana aplikacja jest już bezpłatnie dostępna w Ovi Store. Nokia musiała być bardzo „przekonywująca” w stosunku do AXN, gdyż wyłączność (podejrzewam, że tylko, tymczasowa) dla Symbiana to duża deklaracja ze strony stacji.

Start AXN Player na Symbianie^3 to również dość wąska grupa odbiorców. Telefony z tą wersją systemu dopiero zaczęły pojawiać się w ofertach operatorów. W związku z tym podejrzewam, że do końca tego roku AXN Player dostępny będzie także na Androidzie oraz iOS.

Źródło: Informacja prasowa

Dzięki uprzejmości agencji Redefine oraz firmy Panasonic Polska, przez ostatnie 2 tygodnie miałem okazję testować telewizor Panasonic Viera TX-L37V20, który posiada zintegrowaną aplikację ipla. Poniżej przeczytać możecie o moich wrażeniach oraz zobaczyć wideo pokazujące telewizyjną iplę w akcji.

Ewolucja iplii

Koło się zamknęło. Treści, które wyszły z ekranu telewizora, powracają na jego ekran. ipla rozpoczęła swoją karierę jako aplikacja dla Windows, z czasem migrując na inne systemy operacyjne, telefony komórkowe, tablety i ostatecznie na duży ekran dzięki popularyzującym się ostatnio, telewizorom połączonym z siecią.

W przypadku opisywanego Panasonica, ipla dostępna jest w ramach platformy VieraCast, która rozszerza możliwości telewizora o dodatkowe aplikacje. Zazwyczaj są to serwisy informacyjne oraz serwisy wideo, ale znaleźć możemy także klienta Skype (telewizor może służyć jako komunikator).

Na poniższym wideo zobaczycie telewizyjną iplę w akcji.

Jak widzicie, całość działa bardzo sprawnie.

Interfejs i funkcje

Interfejs podzielony jest na kategorie, dzięki którym szybko znajdziemy interesujący nas serial i program. Dostępna jest również wyszukiwarka za pomocą, której możemy odnaleźć interesujące nas treści po wpisaniu ich nazwy z pilota. W trakcie testów stwierdziłem, że telewizyjnej iplii brakuje funkcji „listy odtwarzania”. Czasem chciałoby się po prostu wrzucić na listę kilka pozycji (kabaretów lub innych krótszych materiałów), usiąść wygodnie przed telewizorem czy nawet położyć się i oglądać odtwarzane materiały jeden po drugim.

Jakość dostępnych materiałów

Zdecydowanie najlepszą jakość posiadają seriale, a szczególnie najnowsze produkcje. Nie jest to co prawda HD, ale uwierzcie mi na słowo, tytuły takie jak „Hotel 52” czy „Ludzie Chudego” dostępne są w bardzo dobrej jakości, lepszej niż ta którą uświadczymy w Polsacie SD. Jest to o tyle ciekawe, że w zachodnich, bezpłatnych serwisach VOD (opieram się na opiniach użytkowników, które przeczytałem), tendencja jest odwrotna. Treści dostępne w usługach są zazwyczaj niższej jakości niż podczas emisji telewizyjnej.

W nieco niższej jakości (ale nadal bardzo dobrej) dostępne są materiały sportowe. Powiedziałbym nawet, że jakość jest identyczna do tej znanej z Polsatu Sport SD. Oglądając mecz lub wyścigi samochodowe, bardzo szybko zapomnieć można, że materiał odtwarzany jest z sieci, a nie transmitowany drogą tradycyjnej telewizji. Najniżej (pod względem jakości) znajdują się serwisy informacyjne. Posiadają one niższą rozdzielczość, ale dla mnie osobiście to nie jest problem. Nie mam potrzeby oglądać twarzy polityków w HD. W zupełności wystarczy mi gdy dowiem się o najnowszych wydarzeniach, nawet bez spoglądania w ekran.

Mamy jeszcze sekcje „Rozrywka” i „Muzyka”, w których zgromadzone są bardzo różnorodne, tak pod względem tematyki jak i jakości. Talk-show „Jazda figurowa” dostępny jest w jakości opisywanych wcześniej seriali. Z kolei filmy offowe i teledyski, często posiadają dużo gorszą jakość, ale pamiętać należy, że z kiepskiego źródła nie da się wiele zrobić.

Podsumowanie

Redefine (twórca ipla) wykonała kolejny krok na drodze do światowej dominacji;) Ok, to była lekka przesada. Nie mam jednak żadnych wątpliwości co do oceny iplii, która jest obecnie najlepszą usługą VOD (oferującą treści telewizyjne) w Polsce. Pozostaje mi jedynie mieć nadzieję, że obecne już kanały dystrybucji będą rozwijane. Liczę na to, że telewizyjna ipla pojawi się w kolejnych modelach telewizorów, również tych tańszych. Mam również nadzieję, że w końcu pojawi się rozwiązanie problemu zabezpieczeń DRM i płatne treści ipla takie jak filmy i transmisje na żywo dostępne będą również z mobilnej i telewizyjnej aplikacji. Chciałbym móc w przyszłości wypożyczać filmy tak jak teraz mogę oglądać seriale z biblioteki ipla. Pomijając te kwestie już w tej chwili telewizyjna ipla jest świetnym, godnym polecenia produktem.

Plusy i minusy

+ Bardzo dobra jakość seriali i materiałów sportowych
+ Prostota obsługi
+ Mama obejrzy „Hotel 52” nawet jeśli prześpi emisje;)

- Brak funkcji „lista odtwarzania”
- Na razie telewizory wspierające ipla są drogie

Ocena: 4,75/5

Poniżej zobaczyć możecie jak iPod Touch, w tandemie z dedykowaną dla iPada klawiaturą, zamienia się w mały, całkiem funkcjonalny komputerek.

Współpraca tych urządzeń nie jest oczywiście żadnym zaskoczeniem. Ten sam system operacyjny (w przypadku iPoda nawet nowszy) oraz ten sam standard połączenia – zapewniają one kompatybilność akcesoriów. Zmierzam jednak do czegoś innego. Otóż już dzisiaj mówi się, że iPad jest dobrą alternatywą dla netbooka. Według mnie iPhone i iPod Touch, mogą również z powodzeniem zastąpić małego notebooka. Wybór akcesoriów i oprogramowania jest na tyle duży, że każda, zainteresowana tematem osoba, może znaleźć coś odpowiedniego dla siebie.

Źródło: DetroitBORG na YouTube