Projekt realizowany jest przez indyjski rząd. Jego celem jest stworzenie urządzenia, które stanowiłoby podstawę nowoczesnej edukacji. Indyjskie Ministerstwo Zasobów Ludzkich na specjalnej konferencji zaprezentowało kilka przykładów takich urządzeń. Pierwsze egzemplarze mają trafić do uczniów w przyszłym roku.

Zaprezentowane tablety nie są jednak dziełem hinduskich konstruktorów. Są to chińskie oraz tajwańskie urządzenia, które pokazane zostały jako przykłady koncepcji, którą w życie wcielić chce indyjski rząd. Zachodnie media nie wyłapały najwyraźniej tego faktu, gdyż w różnych artykułach urządzenia te opisywane są nie tylko jako indyjskiej produkty, ale również laptopy (którymi przecież nie są). Ale ok. Nie będę się czepiał… zbyt mocno;)

Hindusi mają jednak własny, autorski projekt tabletu, który według ich obliczeń kosztować ma 35$ za urządzenie dla odbiorcy końcowego. W ciągu najbliższego roku Ministerstwo Zasobów Ludzkich ma znaleźć w Azji producentów, którzy zdolni będą wyprodukować tablet w dużych ilościach oraz spełniającej kryteria cenie.

Więcej szczegółów zapewne już wkrótce.

Aktualizacja:
Pojawił się krótki reportaż z konferencji.

Może starzeje się, ale ostatnio coraz częściej widząc zapowiedzi różnych gier, mam większą ochotę obejrzeć film oparty na fabule tej gry, niż zagrać w samą grę.

Interaktywne filmy porno – idea równie przerażająca co trójwymiarowa pornografia. Amerykanie już, o tym mówią. Niektórzy nawet całkiem poważnie. Mnie natomiast zastanawia jak mocno trzeba być zaburzonym, żeby chcieć „macać” obiekt, którego nie można tak naprawdę dotknąć? Studium tego problemu pozostawiam jednak specjalistom.

Kolejna kwestia to przyzwolenia Microsoftu. Na dzień dzisiejszy nie wiedzę możliwości, aby którakolwiek z firm posiadających platformę do gier, pozwoliła uczynić ze swojej maszyny przedmiot autentycznego pożądania, które z grami wideo ma niewiele wspólnego. Producentom konsol zależy na utrzymaniu wizerunku swoich produktów jako centrów domowej rozrywki. Zezwolenie na wydanie chociażby jednego „filmu interaktywnego” błyskawicznie zniszczyłoby wizerunek platformy. Czy będąc mamusią lub tatusiem, kupilibyście Arcade’a z Kinectem swojej latorośli, wiedząc że gry to nie wszystko? Gdyby bowiem takie treści pojawiły się w sprzedaży, wiedza o nich rozeszłaby się szybciej od światła.

Dlatego też nie łudźcie się chłopcy. Znajdzie sobie fajną dziewczynę, albo poszukajcie kolejnego serwisu internetowego.

Wpis dedykowany Zygmuntowi Freudowi z Google Buzz.

Tylko pamiętajcie: tutaj nie ma opcji „Cofnij”.

Telewizja mobilna według mnie
Chociaż przez pewien okres byłem entuzjastą DVB-H, to z czasem entuzjazm zdecydowanie mi minął. Wynika to między innymi z doświadczeń w oglądaniu telewizji na ekranie komórki. Otóż, nieco ponad 1,5 roku temu, podczas pobytu w szpitalu, postanowiłem przetestować dostępną w Orange usługę telewizji streamowanej przez internet. Opłaciłem pakiet, aby po powrocie ze szpitala nie trafić do niego ponownie zobaczywszy rachunek od operatora. Pomimo, że usługa działała poprawnie, to komfort oglądania telewizji w telefonie jest bardzo niski. Składa się na to kilka czynników. Po pierwsze mały ekran i niska rozdzielczość. Po drugie, niski bitrate transmisji, stąd ciężko zachować szczegółowość obrazu, nawet na dość statycznych kanałach, takich jak TVN24. Po trzecie, trzymanie komórki w ręku, tak aby ekran był widoczny, dość szybko robi się męczące.

To co napisałem powyżej odnosi się oczywiście do technologi telewizji mobilnej opartej o transmisje danych w sieci komórkowej. Technologia ta ma swoje ograniczenia. Natomiast DVB-H, choć również oparta o transmisje danych, to nie koliduje ona z ruchem wewnątrz sieci operatora (transmisja na niższych częstotliwościach), a co za tym idzie, również jakość obrazu może być zdecydowanie wyższa. Nie zmienia to jednak faktu, że oglądanie meczu na 2, 3, a nawet 4-calowym ekranie, to nie jest to co większość z nas uważa za komfortowe oglądanie telewizji. Ekran nadal pozostaje mały, a lepsza jakość obrazu nie sprawia, że lżej trzyma się nam telefon.

Polscy operatorzy, a DVB-H
Na początku 2009 roku Urzędu Komunikacji Elektronicznej ogłosił konkurs na rezerwację częstotliwości dla DVB-H. W konkursie wystartowały dwie firmy: Mobile TV (spółka powołana przez czterech największych operatorów komórkowych w Polsce) oraz INFO-TV-FM (spółka z Zamościa). Koncesję zdobyła ta druga firma. Niektórzy twierdzą, że decyzja UKE po części umotywowana była niechęcią do umacniania monopolu czwórki operatorów. Prawda jest jednak taka, że niezależnie od motywów UKE, operatorzy przestali być zainteresowani DVB-H w momencie przegranej w konkursie.

Marcin Gruszka – rzecznik Play, mówił nie tak dawno w TECHNOZgredach, że jego firma (podobnie jak pozostali operatorzy) analizuje zdolność do wprowadzenia telewizji mobilnej w oparciu o inne technologie. Wiemy, że Play i Orange chcą wspólnie zbudować sieć czwartej generacji LTE, w ramach której usługa telewizyjna mogłaby zostać zrealizowana. W rozmowie Marcin wskazuje również, że możliwe jest pojawienie się na rynku telefonów wyposażonych w tunery DVB-T, które bez potrzeby budowania kolejnej sieci nadawczej mogłyby odbierać sygnał telewizji cyfrowej, tej samej która (jak Bóg da) niedługo powinna pokryć zasięgiem 80% kraju. W tej sytuacji pojawia się jednak pytanie: na ile mobilna jest technologia DVB-T w praktyce? Czy odbiór takiego sygnału możliwy jest w ruchu, podczas jazdy samochodem?

Niezależnie od tego jaka technologia zostanie wybrana, operatorzy nie chcą mieszać się w wieloletnią współpracę z INFO-TV-FM, bo ta jest z ich perspektywy droga, a efekt niepewny. Doświadczenia innych krajów w Europie pokazują, że boom na DVB-H, najczęściej kończył się, zanim tak naprawdę się zaczął. Podobno we Włoszech wdrożenie telewizji mobilnej okazało się sukcesem. Jest to jednak chyba jedyny kraj, o którym mówi się pozytywnie w kontekście DVB-H. Według mnie, może mieć to związek z tamtejszym klimatem, który zdecydowanie (bardziej niż polski) sprzyja korzystaniu z telewizji poza domem.

Podsumowanie
Według mnie, choć istnieje w Polsce pewne zapotrzebowanie na telewizje mobilną, to nie jest ono tak duże jak wielu osobom się wydawało. Operatorzy to wiedzą i dlatego poszukują alternatyw dla DVB-H, której wprowadzenie jest kosztowne, a zyski niepewne. Możliwe, że gdyby koncesja przyznana została dla spółki Mobile TV, operatorzy zdecydowaliby się ponieść ryzyko, w związku z niższymi kosztami (brak INFO-TV-FM w łańcuchu finansowo-pokarmowym). Na dzień dzisiejszy, DVB-H pozostaje technologicznym Yeti, które tylko kilka osób widziało na własne oczy, ale większość o nim słyszała. Prywatnie wolałbym telefon robiący naleśniki niż taki, który pozwala oglądać telewizję.